Waar staan we

in de cyclus van het water, met onze lage landen van vandaag?

Tussen gisteren en morgen, zoals altijd?  De mens neemt water, vervuilt het, vangt het op, en wil het graag gezuiverd terugbrengen waar het vandaan komt : naar de natuur, omdat de aarde nu eenmaal lééft dankzij water.

Dat "opvangen en terugbrengen" schijnt plots belangrijk genoeg, na decennia lang verstoppertje spelen... Riolen bleven goed verborgen, netjes onder de grond (hoewel, netjes?), ze leken dus makkelijk te negeren. De samenleving investeerde liever in zichtbare resultaten, nietwaar. Tenslotte ligt de aantrekkingskracht van rioolstelsels ver beneden het vriespunt - allesbehalve sexy zeg maar. Weinig onmiddellijk succes mee te scoren, zo op het eerste zicht.

 

Onze 20ste eeuw heeft de bovengrondse sanitaire façade flink opgepoetst, terwijl het ondergrondse patrimonium smartelijk afbrokkelde. Maar goed, het verstand komt met de jaren, volgens een hoopgevend gezegde.

Een beetje zoals de medische wetenschap nog tijdig de ouderdomskwalen van een darmstelsel kan aanpakken, zo is ook de patrimoniumpatient wakker geschoten, ter elfder ure.

We komen er wel, met de nodige verzorging, maar ook met gezonde preventie.

Alleen... wie gaat dit mooie maatschappelijk project realiseren?

De wetenschap en de praktijk van rioolstelsels is complex en duur, en er zijn weinig specialisten inzetbaar, die er hun levenswerk van maken.

 

Inovec

 

Inovec nodigt iedereen uit om voor de gelegenheid even ondergronds mee te surfen, en om te ontdekken hoe we samen de uitdaging van een gezond, en vooral vloeiend rioolstelsel waarmaken, om morgen feilloos onze waterlopen en waterzuiveringsstations te voeden. Go with the flow...